In het bisdom Poitiers is een beweging van kerkvernieuwing ingezet. Die is voorbereid door twee synoden (1993 en 2003) en in praktijk gebracht door bisschop Albert Rouet. Hij heeft daarover een boek geschreven (Un nouveau visage d’Église) waarop verrast gereageerd is, niet alleen in Frankrijk, maar in ieder geval ook door Vlaamse en Duitse kerken.
Het gaat – om met Reinhard Feiter (hoogleraar praktische theologie in Münster) te spreken – over ‘Ermutigende Erfahrungen der Gemeindebildung in Poitiers’. Hij is niet de enige die er zo over denkt, want het boek dat deze woorden als subtitel heeft, is in 2009 verschenen en beleefde in 2011 reeds een vierde druk. Het Interdiocesaan Pastoraal Beraad (IPB) Brussel stelde de ontwikkelingen in Poitiers eveneens aan de orde en wel op zijn colloquium ‘Kerk in beweging’, in 2011 in Leuven. Het IPB vertaalde en publiceerde het eerste hoofdstuk van het boek van bisschop Rouet, onder de naar mijn mening niet geheel geslaagde titel: Een nieuw gelaat voor de Kerk. De titel van het boek van Rouet luidt immers: Un nouveau visage d’Église. Die titel drukt uit dat het niet slechts gaat om een voorstel voor de Kerk, maar om een nieuwe realiteit van de Kerk. De Kerk heeft een nieuw gezicht. Over de publicatie van het IPB moet deze recensie in het bijzonder gaan, maar ik ben zo vrij daarbij ook andere publicaties te betrekken.
Het IPB vat de essentie van het nieuwe gelaat van de diocesane kerk in Poitiers samen in twee punten:
- Het fundament ligt in de lokale gemeenschap van alle gedoopten. Dat is een missionaire gemeenschap, geleid door een kleine groep.
- Vertrouwen is een sleutelwoord. Zoals God vertrouwen heeft in ons, zo moeten wij elkaar vertrouwen schenken.
Die uitgangspunten werden concreet uitgewerkt. Dat leidde tot een breuk met de gangbare aanpak. In deze recensie typeer ik die eerst met een paar opmerkingen. Vervolgens beschrijf ik de nieuwe aanpak van ‘Poitiers’. Ik eindig met een voorstel.
Lees of download hier het hele artikel: