Waarderende gemeenteopbouw heeft een heldere focus: leren waarderen. Niet de problemen staan centraal, maar dat wat je als gemeente in huis hebt. Deze manier van kijken geeft het proces van gemeenteopbouw niet alleen een heldere richting, het brengt ook direct verandering teweeg.
De gemeente als (stads)tuin
Door het glas ligt de tuin er stil en afwachtend bij. Bomen en planten zijn in wintertooi: kaal, bruin, stekelig en dor. Enkele groenblijvers houden de herinnering levend aan de zomer, waarin alles volop groeit en bloeit. De verdroogde hortensiabollen wuiven zachtjes in de wind – de snoeibeurt moet nog komen. De tuin vormt een mooi decor om over gemeenteopbouw te schrijven. De gemeente wordt in de bijbel immers nog weleens met een wijngaard vergeleken? Als je denkt aan jouw gemeente als aan een tuin, hoe zou je die beschrijven? Wat zie je voor je aan bomen en planten? Wat is de kwaliteit van de bodem? Hoe wordt de tuin bevloeid? Is de tuin één geheel of bestaat die uit meerdere kamers? In welk gedeelte ben je het liefst? Welk seizoen lees je af aan de bomen en planten?
Wat is gemeenteopbouw?
Als de gemeente een tuin is, dan is gemeenteopbouw te vergelijken met de voortdurende zorg en aandacht die nodig zijn om de tuin met regelmaat tot bloei te brengen en vrucht te laten dragen. Volgens J. Firet, van 1968 tot 1987 hoogleraar praktische theologie aan de VU, is gemeenteopbouw de ‘theologische theorie omtrent het op gang brengen en begeleiden van processen die gericht zijn op het functioneren van de gemeente
- in een bepaalde situatie
- overeenkomstig haar mogelijkheden
- en naar haar roeping
- en van processen die gericht zijn op de vorming van aan dat functioneren adequate structuren’ (Firet, 1986).
Net als tuinieren is gemeenteopbouw een complexe bezigheid. Ook al beschik je over theoretische ken- nis, een veelheid aan factoren maakt of het wel of niet lukt om de tuin gezond en aantrekkelijk voor de bezoekers te krijgen.
Lees of download hier het hele artikel: